హైకూ

నడివీధిలో, కురులు విప్పి

 నిలబడిన వృద్ధ మహిళ -

ఊడల మర్రి !

 

ఉపాధ్యాయ దినోత్సవ శుభాకాంక్షలు..

తల్లి తండ్రి తరువాత  మరల అంతటి వారు,
మన వెలుగు చూసి వెలుగు వారి వదనము,
మన అఙ్ఞానమును దండించి,  ఙ్ఞానబోధ చేయ
అవతరించెను వారు, శారదా సుతులు..

మన తప్పులనొప్పుగా చేసి,
బలములను గొప్పగా చూపి,
వెన్నుతట్టి, వెంటనుండి,
ముందుకు నడిపించే ఙ్ఞాన మూర్తులు,

విలువైన విద్యనిచ్చి,
విద్యతో విలువలనిచ్చి,
నిత్యం మన విజయాన్ని కాంక్షించే,
విశాల  హృదయులు వారు,

ప్రపంచాన్ని పరిచయం చేసి,
మన పురోగతికి బాటలు పరచి,
మనని ముందుకు నడిపి,
తాము మాత్రం అక్కడే నిలిచిపోతారు --
భావి తరాలకు స్వాగతం చెబుతూ..
విఙ్ఞాన విశ్వపు గవాక్షాలు,
మన ఉపాధ్యాయులు!

కవితాంజలిదే,
ఆ ఇహ లోక దైవములకు,
ఉపాధ్యాయ దినోత్సవాన
నా చిరు  కానుకగా!

అమ్మా, నేను వదులుకోలేను!

వెలుగులు చిమ్మే నీ చిరునవ్వులని,

ఆ వెంటాడే చిరునవ్వులని

మరపించే చోటెక్కడుందో

నీకు తెలుసా? 

ఈ బాధ ని,

నీవు చేసిన ఈ గాయన్ని,

మరచిపోతూ జీవితాన్ని సాగించడం

ఎంత కష్టమో నీకు తెలుసా?

నీతో గడపని క్షణాలు, వృధా ప్రమాణాలు,

దాచుకున్న ప్రేమలు, తలుచుకున్నప్పుడల్లా

పశ్చాత్తాప భారంతో హృదయం బరువెక్కుతుంది.

నీవు పంచిన ప్రేమలకి,

నీవు నింపిన చిరునవ్వులకి,

నీవు మాత్రమే భరించిన బాధలకి,

నా జీవితం ఒక అంకిత గీతం.

నాలో నేనే రోదిస్తున్నాను,

ఈ హృదయాంతర సంఘర్షణలో

ముక్కలైపోతున్నాను,

ఇవేమీ అర్థంకానంతగా

నా మతి భ్రమిస్తే బాగుణ్ణు..

నా ఆశల శిధిలాల మధ్య నించి,

కన్నీటి పొరలలోంచి,

శూన్యంలోకి చూస్తుంటే

నువ్వే కనిపిస్తావు,

ఇంత బాధలోనూ ధైర్యాన్ని ఒలకబోస్తూ

నీ పెదవులనధిష్టించిన చిరునవ్వుని చూస్తే

భయమేస్తుంది..

మమ్మల్ని కంటిపాపల్లా కాచే

ఆ దైవం ఎక్కడ దూరమౌతుందో అని..

పసిపాప గా నన్ను ఎత్తుకున్న చేతులను,

నీ అనంతమైన ప్రేమని,

నీ ఒడి గుడిలో మాకు పంచిన అనురాగామృతాన్ని,

మా అభివృధ్ధి ని కాంక్షించే నీ దీవెనల్ని,

అమ్మా, నేను వదులుకోలేను..

చోరుడు!!

నీలాన నెలవంక నిలిచున్న నిశిలోన,
నిదురోవు నెచ్చెలి నెరజాణ నుదుటన,
ముసిరేటి ముంగురులను ముద్దుగా మరల్చి,
మురిపాల ముద్దొకటి మత్తుగా ముద్రించి,
చప్పుడు చేయక చిక్కక, చక్కగా
చిక్కని చీకట్లలోకి చేరాడు చల్లగా!!

నీ విరహంలో..

నువ్వుండగా పరుగులు తీసే కాలం, నువ్వెళ్ళాక ఆగిపోతుందేం?
నువ్వుండగా ఊసులాడే మౌనం, నువ్వెళ్ళాక మూగబోతుందేం?
ఎందుకు నీ తోడు లేని అడుగులు, అలిసిపోతున్నాయి?
ఎందుకు నా దరహాసాలు, నీవు లేవని కన్నీళ్ళౌతున్నాయి?
నీ జత లేని వెన్నెలలెందుకు వేడినిస్తున్నాయి?
ఎందుకీ కలవరింతలూ, కలత నిదురలూ?
ప్రియా, ఎన్నాళ్ళీ కలహవిరహాలు?

ప్రేమ ..

అడుగుల దూరం లో నువ్వుంటే,

తడబడు మాటల మాటున ప్రేమ

ఆ దూరం పెరిగిపోతుంటే,

జారే కన్నీటి జడి ప్రేమ

నీ నవ్వు నన్ను తాకి వెళుతుంటే,

పెరిగే యద సడి చాటున ప్రేమ

నీ పెదవుల కదలిక లో నా పేరు వినపడితే,

మురిసే మౌన తరంగం ప్రేమ

నీవే నా ఎదుట నిలబడితే,

ఆకాశమంటుతూ ఎగిరే ఆనంద విహంగం నా ప్రేమ!

నా ప్రయాణం!

నా చుట్టూ పరుచుకున్న నిశీథిలోకి..
ఏకాంతం లోకి, అనంతంలోకి,
నా కలలు తీసుకెళ్ళే దూరాల్లోకి,
రెక్కలు తొడిగిన ఊహల విహారాల్లోకి,
పడుతూ, లేస్తూ, పరిగెడుతూ,
ఆగుతూ, అలసిపోతూ,
నేను ప్రయాణిస్తున్నాను నాలోకి!!

ఆడండి అష్టాచమ్మ...

Ashtachamma.. On hearing this word, the name of a Telugu film some of us recall the bubbly heroine Swathi, a few of us remember the lovely hero Nani, the rest of us may think about the second heroine Bhargavi and the tragic end of her colourful life.
The film was named after the famous game in South India- Ashtachamma.
Here I am going to discuss the game, not the film.

This is an indoor game that can be played by 2-4 players. It is a family game which involves lot of entertainment. All the four members of the family can play this game and have lots of fun. A pattern which looks something like the picture is drawn on the floor using some chalk. A dice can be used but 4 shells are preferred. When the shells are cast, if all of them show their bellies, it is called Chamma (or four), if they fall on their belly, it is called Ashta (or Eight). When either Ashta or Chamma occurs, there is another chance to cast the shells. If either Ashta or Chamma occurs thrice in a row, the cast is not considered.
Now let us consider how the game is played. Each participant has to choose 4 similar things each to play the game (Let us say, some shirt buttons). There should be some difference in the things chosen by different participants. (One can keep some standard pieces, 4 pieces for each colour, just as we have in Ludo). A piece can start playing, once a "one" is cast by the participant. It moves in anti-clockwise direction from the starting square. Two pieces cannot occupy the same square. This rule is applicable only for those squares which are not coloured. When a player moves his piece to the square where the opponents piece is lying, the opponents piece is sent to its starting place(In some places, this has a different version--the piece is claimed and it is reclaimed by casting an 8 or 4 again). That piece has to start its game again. The players continues to play in the first level itself till they claim the opponents' piece atleast once. Once the task is achieved, the game continues in next level of squares i.e., level two. One who reaches the third level first i.e., the middle-most square, is the winner!!

Hammayyah, I completed the description.. :)
So, this is the game- Ashtachamma, a cool summer game.. :)

Jeevitam.. (An Excerpt)

Raalla madhya virigi padina keratam kaadu sareeram!
Terukuni..tirigi modalai
munduko venakko pravahinchataaniki..
Aksharaalako ankelako vartinche
Sandhi sootramo, rekha ganitamo kaadu jeevitam!
Kaala vyavadhi lo niggu telcheyadaaniki!
Oka raktam lonchi maro raktam loki paake nammakame jeevitam!!

Samudram kaalla kinda chakkiligili pettinappudu
anukokunda daggaraina paadala laage..
Alala dhaatiki origipokunda
Okari chetullo okaruga imidipoina
arachetula vala taallalaage..
Pichi gulaka raalla kosamo.. sankhaala kosamo..
Okkasaare vangi talalu dheekottadam laage..
Gaadhalinganam laage..Parichumbanam laage
Jeevitam kooda vibhramame..
--[By Jayaprabha]
I have a habit of reading books..
I am proud to state that I am a voracious reader..
Though havent gone through the master pieces like War and peace(Leo Tolstoy),
God of Small Things(Arundhati Roy), Ayan Rand's Fountain Head.. I read each and every bit of paper that catches my eye..
The above lines are from some paper, some book which I dont exactly remember..
Aa vaakyaala bhaavaniki mugdhuralinayyi, naa diary lo raasukunna..

Ninnu Maruvalekunna..

Aprayatnamgane naa choopulu, nee nadakalani anusaristunnai..
Adagakundaane nee alochanalu,naa swaasalo cherutunnai..
Anukokundane naa padamulu, nee vaipu parugu teestunnai..
Teliyakundane nee navvulu, naalo pratidhvanistunnai..
Manasu nindaa nee oohala meghaalu kammukuntunnai..
Naa aanati lekane pranayamai, yedalo virisina roopamaa..
Naa manasuki 'marupu' nerpadam marichava???

Priyaa.neevu kaaka verevvaru??

Naa kalalu, naa kavitalu..
Naa kathalu, naa kalpanalu..
Naa talapulu, naa tapanalalo..sthaanam..
Priyaa..neeku kaaka verevvariki??

Naa abhimaanam, naa aaradhana..
Naa anuraagam, naa aalapana..
Naa aasa, naa alochana..
Priya..neevi kaaka verevvarivi??

Naa kopanni.. naa allarinee..
Naa alasatani..naa aanandanni..
Naa vedanani.. Virahanni.. panchukunedi..
Priyaa neevu kaaka inkevvaru??

campus లో సాయంత్రం..

సాయంకాలం.. ఎన్నో కబుర్లతో చిరుగాలి.. మా campus అందాలను వదిలి వెళ్ళలేనట్టు సూర్యుడు కొండల వెనకాలనించి చూస్తున్నాడు.. ఇక ఆకాసరాజ్యం నాదే అంటూ చంద్రుడు అప్పుడే వెలిగిపోతున్నాడు..
ఎవరి చిరునామాకు వారిని చేర్చడానికి బస్సులు సిద్ధంగా ఉన్నాయి..
అదిగో వచ్చేస్తున్నారు మన కథానాయకులు... నాయికలు..
యువ జంటలు ఒక్కొక్కటిగా బస్సుల దగ్గరకి చేరుతున్నాయి..
అలరి మూకలు, పుస్తకాల పురుగులు, మాటల పుట్టలు, షోగ్గాళ్ళు, వయారి భామలు.. వాలు చూపులూ ఆహా ఏమి కళ మా కాలేజీ కి?!!!
చిలిపి smsల సందేశాలతో తో గాలి busy అయిపోయింది..
సరదా ringtones తో వాతావరణం సరదా సరదాగా మారిపోయింది..
ఇక చూపుల రాయబారాలది ఎప్పుడూ అగ్రస్తానమే..
బస్సుల దగ్గర గుంపులు గుంపులుగా చేరి కబుర్లు...
క్లాసులు జరిగేడప్పుడు, కాంటీన్లో.. ఎప్పుడూ మాట్లాడడమే కదా.. అయినా ఆగని ప్రవాహాలు...
బస్సుల హారన్ మోత తో ముగింపుకొస్తాయి...
అదిగో.. గాలి మళ్లీ బై బై ల తో busy..
bus లో కొందరు cell phone తో , మరికొందరు పక్కవాళ్ళతో కబుర్లతో busy.. అవేవి కుదరని వాళ్లు.. నిద్రలోకి జారుకుంటారు....
అదీ మా campus లో సాయంత్రం సంగతి.. :)

ఆనందాన్ని పంచుకోవాలి..

చెప్పుకుంటే పోతుందంటారు బాధ..
మరి ఆనందం?! చెప్పుకుంటే పోతుంది.. పెరిగిపోతుంది... మనసైన వాళ్ళతో చెప్పుకుంటే వెయ్యి రెట్లవుతుంది.. :)
గాలిలో తేలిపోతున్నట్టు ఉంటుంది.. ప్రపంచంలోని ఆనందం అంతా మనదే ఐపోయినట్టుంటుంది..
మనసైన వాళ్ళు అంటే?? అయ్యో...మనసిచ్చిన వాళ్ళు వేరు...మనసైన వాళ్ళు వేరు...
మనసైన వాళ్ళు అంటే..మనసారా మాట్లాడించే నేస్తాలు.. :)
అమ్మ.. నాన్న.. చెల్లి.. అన్నయ్య..ఎవ్వరితోనైనా..పంచుకుంటే ఆనందం అర్ణవమౌతుంది..
ఎవ్వరున్నారు నా మాటలు వినడానికి అని అనుకుంటే చక్కని నేస్తం...మన డైరీ ...
రోజూ డైరీ రాయలేకపోయినా అత్యంత ఆనందకరమైన క్షణాలనైనా డైరీలో నిక్షిప్తం చేస్తే.. మళ్ళి ఆ పేజీలను తిరగేసినప్పుడు అదే ఆనందం మన మనసును తాకదంటారా?

Telipedela??

Naa pedavulaku mounam nerpaavu,
Aa mounam lo raagam chilikaavu,
Naa nadakalaku naatyam nerpaavu,
Naa kannulaku kalalu nerpavu,
Naa kavithalku bhaavam cherchaavu,
Nee eduta niliche prati kshanam gunde vegam peruguthondhi...
Paata gaa ninnu cheraalanukunna..pedavulu moogabothunnai nee eduta,
Naatyamayi nee eduta nilavaalanukunna..adugulu padanantunnayi....
Kaneesam kalalonayina..neeku vinnavinchaalanukunna..... Nidura naa vaipuki raanantundi..
Priya..naa premanu neeku telipedela???

Manasu Telisi Mounamenduku??

Manasu telisi mounamenduku...
Teliyadantu pantamenduku...
Nuvvu cheruvaithe ningine andhukona..
Neevu cheyandisthe alanai pongipona..
Ninnu minchi aishwaryam ledhu naa jeevitaana....
Andananta dooramenduku....???
Adiganani alusenduku....???

****** ****** ******
Nuvvu navvuthunte, aanandam manasantha.....
Nuvvu chentavunte, edo teliyani nischinta...
Nee thodunte..prati prayanam madhurasabharitam...
Nuvvu leni naa jeevitam.. nissaram, nisthejam!!

**** **** ****
Oka roju kaadu,nimisham kaadu..prati kshanam naa talapullo neeve...
Ela nannu inthaga maarchaav..??
Ela nuvvu naalo anthala nindipoyaav...??
Ninnu choodani naadu naa manasu moogabothundhi....
Neetho maatladani naadu naa pedavi palakanantundhi...
Padamu nuvvu thodu leka kadalanantundhi....
Tanuvu nee needa leka nadavanantundhi....
Neeku telusu...naa praanam neevani....naa gaanam needani..
Neeku telusu..naa hrudayam needani, naa pranayam neevani,
Telisi inka dooramendhuku...???
Nee manasu telupa mounamendhuku..??